Pionty Festifal Straschnej Sztóki
Pionty Festifal Straschnej Sztóki spoczął w pokoju. Odbył się 5 listopada, w czwartek. To ważne. Bo impreza nie trwała do niedzieli, bo kogut myślał o niedzieli, a w sobotę mu łeb… I był niezły pasztet. A może bigos? Właśnie, bigos. Dla naszych gości był najprawdziwszy bigos i najprawdziwsze rogale z Piekarni Junikowskiej. A goście przybyli z grodu Breslau [z King Save the Print chili Damianem Gajewskim na czele oraz z łowiska Koschmin [historycznie także Kossmin, a w latach 1939–1945 Horleburg] z prof. Michałem Rybą na czele.
Zaczęło się od tanecznych rytmów. Nasze kej popówki Liudmyła i Kateryna walneły nam solówki. To dopiero była energia, czad. Kej pop jak kolor kluczowy w poligrafii. Jak czarną separację ustawimy pod kątem 45 stopni, to unikniemy… mory. A jak nie, to będzie zmora. Zatem na ekranie pojawił się taniec z postrachem rastrów: scream of despair moiré in screen — autorstwa Rip Psychpathic Defects — to było drugie najdłuższe 7 minut na tym festifalu, bo pierwsze było rok temu. Rzeczony videoart można było również kontemplować w samotności w szkolnej ciemni. Następnie na scenie usadzili się Sadownicy, którzy zaprezentowali dynamiczny [Gossip]. Profesor Sadownik na pewno był [nie] zadowolony. Po muzycznych wariacjach nadszedł czas na kawałek literatury. Pani profesor Agnieszka Nowakowska dokonała interpretacji niskich lotów tekstu RIPownika, który na maturze byłby w kategorii: chałturze. [Wywoływanie wspomnień. Co ma targowisko na Bema do Clauda Garamonda? Blaski i cienie dorosłości. Ale nie koniecznie dla 18+]. Ktoś coś zrozumiał? To tekst z wydanej niedawno książki [Z RIPownika podstarzałego grafika — czeluścia poligrafii w heavy metalowym młynie — 66,6 The Numer of the Rip]. Będzie coś z tego Kropaczewskiego? Wielkim pisarzem był czy coś? Czy od razu do pieca? Po Kropatzevskim na scenie pojawił się [nie]oczekiwany gość. Riprzysze i Riprzyszki powitali w Lelewelu samą ją i nie tylko ją samą. Wednesday Adams w cudzej osobie. Trupa pod kierunkiem prof. Bartka Piotrowskiego przedstawiła scenki z pobytu Wednesday w szkole — oj, kłania się angielski, kłania 🙂 Śmiechu było co niemiara,
a Dominika w roli Wednesday jak żywa.
Po tej wizycie na scenie Wednesday mogła usiąść sobie wygodnie i uspokoić skołatane nerwy, jeśli taki stan jest jej w ogóle znany. Bo na scenie pojawili się RIPownik, King i Rybka z niespodzianką. Otóż zaprezentowali oni… niezwykłe puchary dla laureatów Piontego Festifalu Straschnego Plakató. Zombie opierający się o swoją trumienkę — czyż nie jest słudziusi, milusi? Puchary wykonał naczelny eksterminator [egzaminator] według projektu kropatzevsky_rip_art. Ale zanim nagrody… to wcześniej zaczęło się odliczanie. Bo nadszedł czas na długo oczekiwaną premierę. Pierwszy singiel i pierwszy teledysk
z płyty [Born to Print] — [Woke Up to Print] autorstwa kropatzevsky_rip_art, który został nagrany w przerażającej drukarni offsetowej Moś and Łuczak. Oj dzieje się tam, dzieje. Kawka, tościki i drukowanie – żywot drukarza poczciwego – to życie jak marzenie. Teledysk można obejrzeć tutaj: https://youtu.be/txDM6kIAzmM .
I po tej premierze nadeszła pora na wręczenie nagród. Najpierw w konkursie Ice Cream Lizus, który polega na wybraniu najładniejszej etykiety/opakowania do lodów. Relację z tego konkursu znajdziecie tutaj:
https://graphicsnotdead.blogspot.com/
I wreszcie Pionty Festifall Straschnego Plakató. Konkurs miał charakter międzynarodowy — zgromadził prace uczniów ze szkół z całej Polski oraz ze szkoły w Ukrainie. To była dobra pora by ogłosić, że patronat medialny nad imprezą objął Polski Drukarz Sp. z o.o. wydawca miesięcznika Świat Druku, który ufundował 3 półroczne prenumeraty cyfrowej edycji Świata Druku oraz 2 książki [Lettera Magica], firma 3M, która ufundowała 10 pakietów konferencyjnych warsztatów Flekso jakie jest każdy widzi oraz książki [Papier do drukowania. Właściwości
i rodzaje] Stefana Jakucewicza, nasza zawsze nas wspierająca Rada Rodziców, Drukarnia Moś and Łuczak oraz Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Ogromnie dziękujemy. Wręczanie nagród trwało i trwało, nagród było wiele, dlatego w tym miejscu ogłosimy te najważniejsze.
Straschny DTPzine — nagroda ufundowana przez Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz
w Poznaniu: Kolektyw Twórczy Obrazobórczy [Sebastian Mantas, Oliwia Sobczyk, Karolina Kryszak, Ilona Orekhova, Aleksandra Walczak, Sofia Hlukh, Alan Nolka, Maks Nowak].
Nagroda póblitrzności: Nicole Winkel, ZSZ Nr 6 im.
J. Lelewela w Poznaniu.
Nagroda Kinga Gajewskiego: Nicole Winkel, ZSZ Nr 6 im. J. Lelewela w Poznaniu.
Straschny Straschny: Lada Kharkhan, Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanisława Witkiewicza w Słupsku.
Nagrody wręczyły osobistosci żuli, ups, żiri miało być oraz szanowana pani Magdalena Parnasow-Kujawa z UAP Poznań, która wręczyła w kategorii [straschny DTPzine] vouczer na straschny dzień spendzony w Uniwersytecie Artystycznym im. M. Abakanowicz w Poznaniu. Złorzą się na niego warztaty twurcze z obżaru sztók wisóalnych, zwiedzanie óczelni i niespodzjanka [pisownia oryginalna].
Po takich emocjach przyszedł czas na muzyczne doznania. Kinga i Łucja z grodu Breslau zaprezentowały [What is the feeling] oraz [Jak tak jak ty]. Mega było. I tak nadszedł czas na ciuszki, dziewuszki, hi hi… Żadne tam nudne sieciówki, dyskonty i lumpy. Upiorny cosplay to dzieło naszych adeptów Lelewartu pod kierunkiem pani prof. Zuzanny Kegel. Na wybiegu pojawiły się potwory modowe… To różne znane postaci z różnych światów a na deser… bliskie sercu każdego grafika ikonki. Znacie, poznajecie?
Tak, ciuszki nie od parady — na Halloweenową imprezę jak znalazł… Impreza, nie trzeba nam dwa razy mówić. Rozkręciła ją absolwentka Lelewela, to nie afera. Dagmara z Jurgielów, emerytowana graficzka, ups, dyplomowana graficzka. I niezwykły repertuar. [Generation — sublimation] — piosenka o ciuszkach, a jakże i [Smell of Printing] — to premiery światowe z płyty [Born to Print]. A potem jeszcze coś na deser… Amy Winehouse!!!
Amy Winehouse na pewno nie przewracała się w grobie słysząc taką interpretację swojej piosenki. Dagmara Jurgiel — z pierwszej klasy grafików po podstawówce.
A po niej również absolwentka Lelewela, ale z ostatniej klasy po gimnazjum — obie panie były tym szczególnym rocznikiem, gdzie spotkali się uczniowie po gimnazjum
i podstawówce właśnie. Zuzanna Piłasiewicz czyli Zuza PC w swoim występie zatytułowanym po prostu Live. Sporo tutaj trzeba było przełączać, pokręcić, posprzęgać, ale warto było. Zuza PC zaprezentowała autorskie kompozycje, było skocznie, tanecznie, na scenie się zakotłowało,
a kropatzevsky coś tam mieszał na mikserze. To był dopiero show!
A po tym show kolejne show czyli Lelewelki Print Show! Taaak, nie mogło tutaj zabraknąć naszych tańczących gwiazd. Lelewelki VIP zaprezentowały klasyk [Fleksofreak], Lelewelki początkujące, ale tańczyć chcące [Cardi B — AH HA] oraz… [Head, Side and Little Jump] — układ do nowego klipu promującego płytę [Born to Print], który jest właśnie w przygotowaniu wykonały Lelewelki VIP — ciary, ciary i jeszcze raz ciary, tak się tańczy do impozycji, głowa, boczek i podskoczek! Cudowne są te nasze Lelewelki.
I tak przyszła pora na wykończenie tego Festifalu. Ogłoszono jeszcze zwycięzców konkursu fotograficznego [Potwory śmieciowe], podziękowano wszystkim artystom
i organizatorom… I na deser zabrzmiało [Woke Up to Print] w wykonaniu Amelii Stelmaszewskiej, która przed tygodniem podbiła scenę europejską występując na Warsztatach Flekso jakie jest każdy widzi.. EJ AJ…
A następnie wszyscy razem zaśpiewali hymn grafików czyli [DTP Death True Pain]. Oczywiście Amelii na scenie i poza sceną towarzyszył[a] pierwsza gitara Lelewela czyli Dima! Wielkie brawa dla wszystkich artystów!!!
I to by było na tyle, kończmy te krotochwile. Czy 6 Festifal Straschnej Sztóki się odbędzie? Oto jest pytanie. Zgrzytanie, łomotanie.
Po takich wrażeniach przyszedł czas na chwilę oddechu. Zwiedzanie wspomnianych wyżej wystaw, poznawanie zakamarków Gmaszyska Lelewela i przede wszystkim integrację przy posiłku. Był, wspomniany już, legendarny bigos przygotowany przez guru introligatorstwa prof. Renatę Drajer-Jurgiel, były parówki w cieście, pizzerinki, rogale Marcińskie [tutaj rządzi Piekarnia Junikowska] i wiele innych różnych ciast przygotowanych przez nauczycieli i uczniów Lelewela. Rozmowy, uśmiech, serdeczności — to chwile, które na długo pozostają w pamięci.
Niech w pamięci pozostanie i Pionty Festifal Straschnej Sztóki.
z graficznym przestrascheniem
kropatzevsky_rip_art
zdjęcia: Szymon Bożejewicz, Malwina Nowak, Wojciech Łuczak, Khrystyna Mohorovska, Marta Michałowska, Stanisław Gowarzewski, Agata Szydlak, Roman Sviattsev, Martyna Dembińska


































